เป็นปราสาทหินที่เชื่อว่าเป็นศาสนสถานในศาสนาฮินดูสันนิษฐานว่าปราสาทนี้สร้างในพุทธศตวรรษ ที่ 12 และมีการบูรณปฏิสังขรณ์ในพุทธศตวรรษที่ 15 ตั้งอยู่บนยอดเขาน้อยสีชมพู ในเขตตำบล คลองน้ำใส อำเภออรัญประเทศจังหวัดสระแก้ว ห่างจากพรมแดน ไทย - กัมพูชา ประมาณ 1 กิโลเมตร ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติ โดยประกาศในราชกิจานุเบกษา เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ.2478

เป็นปราฎกการณ์ธรรมชาติที่เกิดขึ้นกับผืนดินในพื้นที่ของสองหมู่บ้าน ในตำบลทัพราช อำเภอตามพระยา จังหวัดสระแก้ว นั้นคือการกัดเซาะของลมและน้ำ ทำให้ผิหน้าของผืนแผ่นดินที่มีความนิ่มยุบตัวลงไปคงเหลือไว้เพียงส่วนที่แข็งแกร่ง ยืนตระหง่านเป็นกำแพลงและเสารรูปทรงแปลกตานั้นเอง